Hiszpania to kraj, przez który przetoczyły się wojska celtyckie, fenickie, rzymskie, greckie i mauretańskie. To również kraj, na którego terenie spotkamy Pireneje, Sierra Morena, czy Góry Iberyjskie, a na zachodzie i południu słoneczne wybrzeża Costa Brava, Costa del Sol, czy Costa Blanca. Ojczyzna Cervantesa, Cyda, Gaudiego, Goyi, Picassa, Ronaldinho, corridy, flamenco i paelli. Sprzyjający klimat, ciepłe morze i bogata historia spowodowały, że główną gałęzią gospodarki Hiszpanii stała się turystyka. To również miejsce, w którym istnieje kilka odmian języka, którym posługują się rodowici Hiszpanie. Oprócz lądu stałego w granice Hiszpanii włączone są także wyspy: Ibiza, Majorka, Minorka i Wyspy Kanaryjskie.

Hiszpania zajmuje obszar 504 782 km2 łącznie z Balearami i Wyspami Kanaryjskimi. Graniczy na północnym wschodzie z Francją i Andorrą, na południu z Gibraltarem, na zachodzie z Portugalią. Północno - zachodnie granice kraju wyznacza wybrzeże Oceanu Atlantyckiego, wschodnie i południowe zaś oblewają wody Morza Śródziemnego. Stolicą Hiszpanii jest Madryt, zamieszkały przez 3,22 mln mieszkańców (2005). Większe miasta ściągające turystów to: Barcelona, Walencja, Sewilla. Hiszpania podzielona jest administracyjnie na 17 wspólnot autonomicznych i 52 prowincje. Ponadto, odrębnymi jednostkami podziału administracyjnego są hiszpańskie enklawy w Afryce Północnej - Ceuta i Melilla.

Hiszpania jest krajem wyżynnym, toteż na północnym - zachodzie spotykamy chłodne i deszczowe regiony. Na słynnych wybrzeżach hiszpańskich: Costa Brava, Costa Blanca, czy Costa del Sol panuje odmiana podzwrotnikowej strefy klimatycznej – klimat śródziemnomorski. Wiąże się to z gorącymi i suchymi latami, często grubo powyżej 20°C, a także dość ciepłymi zimami sprzyjającymi rolnictwu.

Przyroda w Hiszpanii jest wyjątkowo chroniona, a to z powodu orzeczenia króla Juana Carlosa. Głównie z tego względu bardzo swobodnie czują się tu najrzadziej spotykane, jak na kraj europejski, zwierzęta: orzeł cesarski, ryś iberyjski, bociany czarne, niedźwiedzie brunatne, wilki, dziki, kozice, flamingi, dropie, desmany. Nic dziwnego, że na Półwyspie Iberyjskim czują się dobrze. Na mapie znajdziemy 200 rezerwatów i 11 parków narodowych. Wiele gatunków żyjątek morskich kryje również Morze Śródziemne. Niestety, oprócz nurków podziwiających je z daleka, inni żyjątka owe najczęściej spożywają w tradycyjnej potrawie hiszpańskiej – paelli.

I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XI
10/20	12/20	15/22	17/25	21/26	27/30	32	32	27/29	20/26	14/24	11/21

Na początku XVIII w. (po 17 wiekach przetaczających się przez Hiszpanię wojsk celtyckich, fenickich, greckich, rzymskich i mauretańskich), Hiszpanie zdołali utworzyć małe królestwo chrześcijańskie, wypierające sukcesywnie muzułmańskich najeźdźców. Pierwszym przywódcą i królem był don Pelayo. Po pewnym czasie Hiszpania składała się z dwóch ekspansywnych i szybko rozwijających się państw - Kastylii i Aragonii. Bogactwo kraju pochodziło głównie z zamorskich kolonii w Ameryce, ale na skutek wojen z Francją i wojny o sukcesję hiszpańską w XVIII w., Hiszpania stanęła w obliczu biedy, okrojona z terytoriów Flandrii, ziem włoskich i Gibraltaru, do dziś pozostającego pod rządami brytyjskimi, a  w dodatku pod berłem wnuka Ludwika XIV – Filipa V Andegaweńskiego. W drugiej połowie XVIII w. na tronie zasiadł Karol III, wprowadzając liberalne zasady w państwie. Jednocześnie ratował gospodarkę hiszpańską, dokończył budowę pałacu, wybudował muzeum Prado, drogi i nowe kanały. Po klęsce w podjętej przez Karola IV wojnie z Francją, Hiszpanię nawiedził kolejny najeźdźca – Napoleon, co zaowocowało abdykacją Karola IV i wprowadzeniem na tron brata Napoleona – Józefa Bonaparte. Hiszpania stała się niepodległym krajem dopiero po obaleniu Napoleona przez Brytyjczyków w 1814 r. Konstytucja uchwalona w 1812 r. zakładała, iż władzę ustawodawczą, do której musi stosować się król, sprawują Kortezy, czyli parlament. Dodatkowo, zniesiono cenzurę i poddaństwo, a także zabroniono inkwizycji. Niestety konstytucja obowiązywała dość krótko, a to za sprawą powrotu na tron Ferdynanda VII i jego absolutystycznych rządów, izolujących kraj od europejskich przemian kulturalnych i przemysłowych. W wyniku tak prowadzonej polityki doszło do wojny domowej między liberałami i konserwatystami. Dopiero w 1874 konflikty zażegnał Alfons XII, próbując zjednoczyć Hiszpanów. Od tego czasu Hiszpania odnotowała wzrost populacji i poziomu życia oraz postępy w rolnictwie, edukacji i transporcie. Ważnym elementem liberalnej polityki było przede wszystkim wprowadzenie powszechnych wyborów. Początek XX w. to kolejne rządy dyktatorów, z których najbardziej surowe w swej bezwzględności było panowanie gen. Franco, prowadzącego rządy nacjonalistyczne, tuż po wygranej wojnie domowej, w latach 1939 - 1975. Po jego śmierci Hiszpania odżyła i sukcesywnie się rozwijała w stronę demokracji. Pierwsze wolne wybory powszechne odbyły się w czerwcu 1977 r.

Dziś Hiszpania jest monarchią konstytucyjną, na czele której stoi król. Władza ustawodawcza należy do dwuizbowego parlamentu (Cortes Generales): 350-osobowego Kongresu Deputowanych (Congreso de los Diputados) i 255-osobowego Senatu (Senado).

Hiszpania, a szczególnie Sewilla słynie z Flamenco, którego najwartościowsze wykonania można zobaczyć tylko tutaj. Historia tańca głosi, że wywodzi się on z terenów Tartessos, a pierwszymi jego wykonawcami na terenie Andaluzji byli Cyganie. Taniec Flamenco to ekspresja ciążących na duszy myśli wyrażona przez taniec, śpiew i konkretne zachowanie podczas występu. Głównymi elementami są: rytmiczne uderzanie obcasami o podłogę i melorecytacja. Zawodzący styl, w jakim wykonywana jest pieśń, pochodzi z kultury bizantyjskiej. Rytmika, „tragiczny” i zmysłowy styl tańca oraz pozorna improwizacja dają efekt przemyślanej całości, podzielonej na części.

Hiszpania, dzięki burzliwej historii i dużej liczbie najeźdźców, serwuje dania o różnorodnym pochodzeniu. W zależności od regionu dostaniemy na talerzu różne rodzaje potraw. Elementem wspólnym jest na pewno powszechnie stosowana oliwa i szafran. Na obiad w restauracji możemy dostać: paellę z warzywami, mięsem drobiowym, króliczym lub owocami morza i ryżem, zupę pomidorową (gazpacho) podawaną na zimno z czosnkiem i oliwą, tortillę, czyli omlet z jajek i ziemniaków. W Hiszpanii niezwykłą popularnością cieszą się również różnego rodzaju zakąski jak przyrządzane wedle gustu kanapeczki lub tapas oreja – wołowe ucho smażone, czy patatas bravas– ziemniaki smażone w głębokim tłuszczu. Wszystkim posiłkom niezmiennie towarzyszą chleb i oliwa. Na deser warto zamówić pudding flan, ryż z mlekiem i wanilią na zimno (arroz con leche) lub paluszki z ciasta (churros). Nie wolno również zapomnieć o winie, ułatwiającym trawienie. Istnieje wiele odmian, które Hiszpanie serwują do obiadu. Mamy zatem czerwone wino riojas, jerez, montilla. Te ostatnie reprezentują gatunek wytrawny, często o smaku orzechowym. Px natomiast jest winem słodkim, ciemnym i gęstym. Popularnością cieszą się także: deserowe wino malaga i sangria – sporządzona z mieszanki wina wzmacnianego winiakami lub innymi trunkami, owoców i lodu. Najbardziej znane marki to: Duero, Rioja, Valdepeñas, Ribera i Penedés.

Dominującą religią wśród mieszkańców Hiszpanii jest katolicyzm, który wyznaje 95% społeczeństwa. Pozostałe, niewielkie wspólnoty religijne tworzą m.in. protestanci i muzułmanie.

Półwysep Iberyjski oferuje turystom różnego rodzaju towary, ale te najbardziej kojarzące się z Hiszpanią to: wino, oliwa z oliwek, ocet winny, ręcznie robione hiszpańskie koronki, wachlarze, wyroby ceramiczne, figurki porcelanowe. Dla mniej wybrednych natomiast może to być po prostu flaga hiszpańska lub koszulka z napisem España.

Walutą obowiązującą jest EURO

mleko – 0,5 EUR bagietka – 0,6 EUR

owoce – 1-4 EUR

wino, butelka – 2-12 EUR

Orientacyjne ceny w barach i restauracjach:

kawa – 1-2 EUR

woda mineralna – 1-2 EUR

piwo – 0,7-1,5 EUR

ciastko 1-2 EUR

obiad – 6-15 EUR